คนแก่เล่าเรื่อง..
posted on 26 May 2012 20:12 by just-a-lady in PetitHappiness directory Diary*** เพลงๆนี้ "คุณ" เอามาให้ฟังเมื่อวันก่อน >,,< ..เพราะมากเลยล่ะ จุ๊บๆ ***
เพิ่งจะอัพสุขภาพจิตตอนใหม่ไปได้ยังไม่ทันจะกี่วัน..
ถูกทวงถามซะแล้วว่า "ไม่อัพบล็อกหน่อยเหรอ?"
..ปัดโธ๊ะ,,
..
..
อัพก็ด๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย
แต่เข้ามาบ่นนะ..
บ่นไปเรื่อยเปื่อยเฉื่อยแฉะ
--------------------------------------------------------------------------------
วันนี้คุณแปลกใจที่คนประหลาดๆอย่างฉันอ่านหนังสือธรรมะ
แปลกใจที่ฉันสอบได้นักธรรมเอกแล้วตั้งแต่สมัยเรียนม.ต้น
...
แต่ห้านาทีหลังจากที่คุณแปลกใจ
คุณก็แปลกใจหนักกว่าเดิม
แล้วคุณก็ถามว่า
"แน่ใจนะว่าผู้หญิงคนที่แกล้งเพื่อนกับผู้หญิงคนที่อ่านหนังสือธรรมะนี่เป็นคนเดียวกัน"
..
..
ก็แน่ล่ะสิ!! เฮอะ
"ยังมีอะไรประหลาดๆอีกเยอะในตัวฉันที่คุณยังไม่รู้.. รอดูเอาเองก็แล้วกัน"
..
contrast เยอะเชียวแหละ..
..
-------------------------------------------------------------------------------------
ส่วนเรื่องแกล้งเพื่อนที่ว่า ก็ไม่มีอะไรมากหรอก
คือด้วยความที่อิฉันชอบจด quote ไว้เยอะแยะ
สมัยเรียน ตอนอยู่หอใน ที่ว่างหน้าห้องมันเยอะ
แม่เลยจัดการเขียน quote ลงกระดาษ reuse แล้วแปะไว้เต็มประตู
เต็มผนังหน้าห้องไปหมดเลย..
นี่..หลักฐานคร่าวๆ
แล้วทีนี้..ก็ด้วยความที่นิสัยเสีย
อิผนังหน้าห้องตรงข้างประตู ด้านล่างมันเป็นมุ้งลวดที่แกะออกได้
มันเลยทำให้เห็นว่าใครเดินไปเดินมายังไง
ทีนี้พอมีคนเดินมาหยุดยืนอ่านหน้าห้อง
วันไหนที่อิฉันอารมณ์ดี
ก็ปล่อยให้เค้าอ่านสักพัก แล้วอิฉันก็จะเปิดประตูออกไป
อิคนยืนอ่านก็จะต๊กกะใจ เหอะๆ อิชั้นก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
(อินี่เลวมาก5555+)
..
ก็ด้วยเหตุนี้แหละ คุณเค้าถึงถามว่า "แน่ใจนะว่าคนเดียวกัน" 5555+
-------------------------------------------------------------------------------------
อิช่องมุ้งลวดนั่น..นอกจากจะเอาไว้ดูคนเดินผ่านไปมา
ยังเอาไว้มุดเข้าห้องอีกด้วย!!!!
เพราะอิฉันเป็นคนขี้ลืมมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
(ทุกวันนี้ "คุณ" ต้องคอยบอกคอยเตือนวันละสี่ห้ารอบ -_-')
ห้องคนอื่นมุดไม่ได้..ห้องอิฉันมุดได้
ดังนั้น..ลืมกุญแจไม่ใช่ปัญหา..
"ก็มุดสิคะ.."
...
วิธีมุดไม่มีไรมาก ถอดมุ้งลวดออก
มองซ้าย ขวา ให้ดีว่าไม่มีใครเดินมา เพราะตรงนั้นเป็นทางเดิน..
แล้วก็สอดตัวเข้าไป ..พลิกตูดนิดนึงอย่างรวดเร็ว..
แค่นี้คุณก็ได้กุญแจในห้องแล้ว..
ประเด็นต่อมาคือ "แล้วกูจะเปิดยังไงวะ?"
ต้องบอกก่อนว่า ประตูลูกบิด แต่ไม่ได้ใช้ลูกบิดค่ะ
ใช่สายยู+แม่กุญแจคล้องเอา เหอๆ
เพราะฉะนั้น อินังนี่ก็จะรอเหยื่อเดินมา..พอดียินเสียงเดินของคน
ก็จะโผล่หัวออกไปตรวรูนั่นแล้วพูดขึ้นมาว่า
"ขอโทษค่ะไขกุญแจห้องให้หน่อย"
แล้วหญิงสาวผู้น่าสงสารคนนั้นก็จะผงะ..
เกือบช็อค..
และ.. งงว่าอีนี่อยู่ในห้องโดยที่กุญแจล็อคข้างนอกได้ไง(วะ?)
..
เหอะๆ
------------------------------------------------------------------------------
วันนี้มาบ่นพอหอมปากหอมคอ
เล่าเรื่องความหลังให้ท่านๆได้ทำความรู้จักดิฉันเพิ่มขึ้น
และอัพบล็อกสนอง need ให้ "คุุณ" เค้าด้วย =]
..
..
ฝันดี...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
Tags: quote, หอใน26 Comments

บ้านนายลิงแว่น