'I'm E29AZA'

มาหะแว้ววววววว..

อันนี้ความเดิมตอนที่แล้วค่า.. สปช. #2.1

 

 คราวนี้ก็จะพูดถึงวันที่ 2 ของการไปเที่ยว

ก็คือวันที่ 26 พฤศจิกายน ที่ผ่านมานั่นเอง..

 

 

 

เนื่องจากคืนแรกปุ่นนอนตีหนึ่งกว่าๆแบบเมาๆ

แล้วต้องตื่น03.50AM มาล้างหน้าเก็บเตนท์

ก็เลยตาบวมนิดๆแล้วมึนหัวหน่อยๆ

แต่ก็ไม่เป็นไร..

 

 

 

 

ล้างหน้าล้างหน้ากันเสร็จก็มาเก็บข้าวของกัน

ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงสิบนามีก็ยัดทุกอย่างเสร็จ

 

ตีห้าเราก็ไปที่ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวด้วยความหวังว่าจะมีคนขึ้นพะเนินทุ่ง จะได้ติดรถไปด้วย

 

 

ไปถึงเจ้าหน้าที่ก็เพิ่งจะเปิดไฟที่ศูนย์ นั่นคือเค้าเพิ่งมานั่นเอง

ก็เจอพี่ผู้ชาย..เลยถามเค้าว่า มีคนมาติดต่อขอขึ้นพะเนินทุ่งรึยัง

เค้าบอกว่ายังเลย ไอ้เราก็แป้วไปแล้ว T^T

 

 

 

 

ปรากฏว่าห้านาทีถัดมา พี่เจ้าหน้าที่ผู้หญิงที่เจอเมื่อวานก็บอกว่า

 

 

 

“น้องคะ เมื่อวานมีพี่คนนึงเค้าขับรถ JEEPมาคนเดียว

เป็นผู้ชายผมยาวสีดำ พี่เลยถามเค้าให้ว่ามีน้องสองคนจะโบกขึ้นไปด้วยได้ไหม?

พี่เค้าก็ยินดี นี่พี่จะบอกน้องตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่ว่าไม่เจอน้องเลย

อันนี้เบอร์พี่เค้าค่ะ เค้าชื่อพี่กบนะคะ พี่เค้าจะขึ้นรอบบ่ายค่ะ

แต่เค้าจะนัดเจอตอน 11 โมงที่ศูนย์ฯ เค้าบอกว่าถ้าน้องจะไปด้วยก็ให้มารถตรงนี้ค่ะ ^^”

 

 

 

 

 

โอ๊ยยย ตายว๊ายกรี๊ด!!! ถึงจะได้ขึ้นรอบบ่ายก็เถอะ ก็ยังดีที่ได้ขึ้น

 

.. แต่นึกไปก็เริ่มแป้วนิดหน่อย.. เพราะอะไรน่ะเหรอคะ

 

 

 

 

“ตายห่า กูสัญญากะพี่แชมป์ว่าจะไปทอทิพย์นี่หว่า ถ้าขึ้นรอบบ่าย ไม่ได้ไปแหงๆ”

 

 

 

แต่ก็นั่นแหละ ได้ขึ้นไปดูทะเลหมอกก็ยังดีใช่มั้ยล่ะ..

เสร็จแล้วอีตาปั่นก็ชวนกลับไปนอนต่อ.. ก็เลยต้องรื้อเตนท์ใหม่อีกรอบ 555

 

ตอนแปดโมง ตื่นมาชะโงกหน้าออกจากเตนท์มาเจอพวกพี่แชมป์

ก็เลยบอกว่าเราทำตามสัญญาไม่ได้ เพราะขึ้นรอบบ่าย

เค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร คราวหน้าก็ได้ เดี๋ยวก็คงได้มาอีก..

 

 

 

 

 

ต่อจากนั้นก็เลยตกลงกับปั่นว่าจะไปกินข้าวและไปสะพานแขวนกัน

พอกินข้าวเสร็จตอนกะลังจะไปสะพานแขวน ก็เจอรถจี๊ปสีดำและผู้ชายผมยาวพอดี

เลยเข้าไปทักพี่เค้า ก็ปรากฏว่าใช่ ^^ รอดตัวไป

ก็นัดหมายกันอีกทีแล้วเราก็ไปสะพานแขวน..

 

 

 

 

นี่คือรูปสะพานแขวนค่า

 

 

 

 

 

เจอน้องม้าตัวนึง..ผูกอยู่ระหว่างทางไปสะพานแขวน

 

เป้นม้าที่หัวโตตัวเล็กยังไงไม่รู้

 

เลยเดินแวะไปเล่นกะน้องม้ามาด้วยค่ะ ^^

 

 

 

 

 

 

ตอนสิบเอ็ดโมงก็เตรียมพร้อมออกเดินทาง

ปรากฏว่ายังเจอพวกพี่บลูอยู่ที่ร้านอาหารสวัสดิการ

เราเลยชะโงกหน้าออกจากรถและโบกมือบ๊ายบายให้เป็นครั้งสุดท้าย

 

 

 

 

 

นั่งรถไปก็คุยกับพี่กบไปสัพเพเหระ

พี่กบเป็น Artist ค่ะ ชีวิตประจำวันคือมีอาชีพเป็นนักท่องเที่ยว ฮ่าๆ

พี่กบชอบเดินทาง แกก็เป็นคนใจดี นิ่งๆไม่เยอะไม่น้อยเกินไป

 

ก็ต้องขอบคุณในความกรุณาของพี่กบมา ณ ที่นี้อีกครั้งค่า

 

 

 

 

จากแคมป์บ้านกร่างไปพะเนินทุ่ง..หมดสภาพค่ะ

เพราะเมื่อคืนแทบไม่ได้นอน เลยหลับตลอดทางเลย ทั้งเราทั้งปั่น เหอๆ

ได้มองทางแค่ช่วงแรกๆ ตื่นตาตื่นใจที่ต้องขับรถข้ามลำธาร สาม ลำธารด้วยกัน..

 

 

 

เวลาผ่านไปประมาณ 40 นาที ก็ถึงพะเนินทุ่งแคมป์อย่างปลอดภัย

 

 

 

 

 

พี่กบก็บอกเราว่า

"โอเคเรียบร้อยตามสบายไปกางเตนท์เถอะ

ส่วนพี่เดี๋ยวอาจจะไปผูกเปลนอนก็ได้"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนเราขึ้นไปคนยังไม่เยอะ ขณะที่กางเตนท์อยู่

หันไปอีกที เตนท์มาจากไหนไม่รู้เต็มลานเลย

คนเยอะมว๊ากกกกกกก

 

 

 

 

 

ช่วงนี้ถ้าใครอยากโบก แนะนำเลยค่ะ ไปวันศุกร์เย็น และเสาร์ อาทิตย์

ยังไงได้โบกแน่ มีรถขึ้นพรึ่บ!!!~ ^^

 

 

 

 

กางเตนท์เสร็จก็ไปรอดูพระอาทิตย์ตกที่จุดชมวิวซึ่งห่างไปไม่ไกล ไม่ถึงกิโลค่ะ

ก็ได้ภาพมาประมาณนี้ ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สักหกโมงเย็นก็มืดแล้วค่ะ อากาศเย็นวาบๆเลยแหละ

ก็เลยอาบน้ำตั้งกะทุ่มนึง โอ่โห่..เปิดฝักบัวปุ๊บนี่แทบกรี๊ด..

 

 

 

 

“ใครเอาน้ำแข็งมาละลายให้กูอาบเนี๊ยยยย!!!!!! T_T”

 

 

 

 

 

..

 

 

 

 

เสร็จแล้วก็ไปหาข้าวกินกัน..

ขณะที่กำลังนั่งรอข้าวผัดอยู่นั้น ก็ไปเจอพี่ผู้ชายสองคน

เลยคุยกัน..ไปๆมาๆพี่เค้าก็ถามว่า

 

 

 

 

“มายังไง ได้ไปน้ำตกทอทิพย์มารึยัง”

 

 

 

 

เราก็กรี๊ดเลยค่า!!!

 

 

 

“ยังเลยพี่ ก็ตอนแรกกะไปวันนี้ แต่โบกมารอบเช้าไม่ทันเลยคิดว่าอดไปแล้วล่ะ”

“พี่จะไปพรุ่งนี้เนี่ย..ไปด้วยกันมั้ยล่ะ?”

 

 

 

 

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!  

 

 

 

 

“ไปค๊า!!!!”

 

 

 

 

 

 

ตื่นเต้นอ่ะ ตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้เดินซะแล้ว

สุดท้ายก็ได้ไปจนได้.. กินข้าวเสร็จก็กลับเข้าเตนท์.. นอน ..ฝันดี

 

 

 

 

 

 

... ก๊อก แก๊กกกก ยุ่บยั่บ..ยุ่บยั่บ..

 

 

“ปั่น..ทำไรอะ?”

“ดูดาว”

 

 

 

 

 

..ว่าแล้วก็ชะโงกหัวไปดูบ้าง.. เลยกลายเป็นคนสองคนนอนหงายอยู่ในเตนท์

แล้วเอาแต่ส่วนหัวชะโงกออกไปนอกเตนท์เพื่อดูดาว..

 

 

 

 

 

“โว๊วววว สวยอ้ะ T^T อยู่ที่นู่นไม่มีทางได้เห็นแบบนี้แน่ เหมือนดาวเป็นโดมคลุมเราอยู่เลยอ่ะ”

“อืม..ช่ายย ดาวเยอะมากกก ออกมาครบทุกดวงเลยมั้งเนี่ย”

 

 

 

 

 

 

.. ตกอยู่ในความเงียบสักพัก ..

 

 

 

 

 

 

“เฮ้ยยยย ปั่นนน!!! “

 

 

 

เราพูดไปก็เขย่าแขนพ่อหนุ่มรุ่นน้องไปด้วย

 

 

 

 

 

 

 

“นั่นนนนดาวตก!!!!! เฮ้ยยยยยย!! ^_T  โรแมนติกเนอะ..”

“นั่นไงพี่ปุ่น..นั่นก็ตกอีกดวงนึงแล้ว..”

 

 

 

 

 

 

 

...

 

 

 

 

ดูจนรู้สึกอิ่มกับบรรยากาศ.. แล้วก็ไถลตัวเข้ามาในเตนท์เหมือนเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ปั่น..โชคดีเนอะ..ที่ได้เห็นดาวตกดวงนั้น..”

“อืม ^^ ..อากาศหนาวอ่ะ..”

 

 

 

 

 

 

..

 

 

 

 

 

 

..

 

 

 

 

 

 

 

“กอดหน่อยได้ไหม?..”

 

 

 

 

....

 

 

 

 

..

 

 

 

 

..

 

 

 

.

 

 

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป ... = )